Nawigacja
Klasztor
  Rys Historyczny
  Wspólnota
Liturgia
  Msze św i nabożeństwa
  Ogłoszenia parafialne
  Intencje Mszalne
  Dni świąteczne nakazane
  Patronowie Polski
Parafia
  Dane parafii
  Patron parafii
  Dane adresowe
  Kancelaria
Duszpasterstwo
  Koło Żywego Różańca
  Ministranci
  Ruch Eucharystyczny
  Neokatechumenat
  FZŚ
  Chór
  Schola młodzieżowa
  Schola dziecięca
  Grupa pielgrzymkowa
  Duszpasterstwo chorych
MusicBox3
Play
Witamy na stronie wspólnoty kaliskiej

23 października wspominamy:

23 października wspominamy:


Jana Kapistrana który urodził się w Capestrano w roku 1386. Po studiach prawniczych i karierze urzędniczej wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych i po święceniach kapłańskich oddał się działalności kaznodziejskiej. Przeszedł niemal przez całą Europę. Działał również na Śląsku i w Krakowie, gdzie założył prowincję Braci Mniejszych Obserwantów. Jego apostolska działalność utwierdzała wśród ludu chrześcijańskie obyczaje, a błądzących sprowadzała na drogę pokuty i zbawienia. Zmarł w Kroacji 23 października 1456 roku.

W Ilok nad Dunajem św. Jana Kapistrana, franciszkani­na. Po ukończeniu studiów był radcą prawnym dworu neapolitańskiego. Nieco później dostał się do niewoli kondotiera Malatesty. Przeżył wówczas wizję, która odmieniła jego życiowe plany. Uwol­nił się więc od zawartego, ale niespełnionego małżeństwa i wstą­pił do obserwantów. Potem, będąc wędrownym kaznodzieją, przez 40 lat kontynuował dzieło Bernardyna ze Sieny. Przemierzając kra­je, organizował zarazem dzieła miłosierdzia, zwłaszcza szpitale. W latach 1435—36 był mediatorem w sporze o tron neapolitański. Od r. 1440 łagodził napięcia między Mediolanem a Bazyleą. Podobnie działał na Sycylii. Wizytował również placówki zakonu w Ziemi Świętej, natomiast w r. 1442 w tym samym celu jeździł do Niderlandów. W cztery lata później uzyskał bullę, która obser­wantom przyznawała niezawisłość. Na żądanie Fryderyka III w r. 1451 przybył do Austrii. Do Pragi Jerzy z Podiebradu go nie dopuścił. Kalikstynów zwalczał tedy na piśmie. Potem działał w Bawarii, Turyngii, Saksonii i na Śląsku. Stamtąd przybył do Krakowa, gdzie jak wszędzie wzbudzał intensywne życie religij­ne, zdobywał kandydatów do zakonu i inicjował dzieła miłosier­dzia. Od r. 1454 był na usługach wypraw, organizowanych dla powstrzymania nawały tureckiej. W tym charakterze walnie przy­czynił się do odsieczy Belgradu. Wyczerpany trudami zmarł w r. 1456, pozostawiając po sobie liczne i po części nie przebada­ne jeszcze pisma.

W Pawii św. Seweryna Boecjusza. Słynny filozof i mąż stanu, skazany został przez Teodoryka za to, że spiskował z patry-cjatem rzymskim i Bizancjum. Zasłynął jako autor traktatu O po­ciechach filozofii. Zginął w r. 524. Lud uznał go za męczennika, ale ten lokalny kult został zaaprobowany dopiero w r. 1883.

W Konstantynopolu Św. Ignacego, patriarchy. Uwikłany w ówczesne spory, długo przebywał na wygnaniu i wiele wycier­piał od swych zagorzałych przeciwników. Zmarł w r. 877.

22 października wspominamy

22 października wspominamy:
Błogosławiony Jan Paweł II. Papież-Polak. Urodził się w 1920 roku w Wadowicach jako Karol Wojtyła. Studiował filologię polską w Krakowie, tam też przygotowywał się do kapłaństwa w tajnym seminarium. Święcenia przyjął w roku 1946, wyjechał też wówczas na studia do Rzymu. Po powrocie wykładał na Uniwersytecie Jagiellońskim i na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W roku 1958 został biskupem, w 1963 – arcybiskupem metropolitą krakowskim, cztery lata później – kardynałem. Uczestniczył w pracach II Soboru Watykańskiego. W 1978 roku, ku zdumieniu całego świata, przyzwyczajonego do papieży-Włochów, został wybrany głową Kościoła rzymskokatolickiego. Po 27 latach pontyfikatu, obfitującego w spotkania z wiernymi, w niestrudzone pielgrzymki do wszystkich zakątków globu, w szerzenie idei ekumenizmu i pojednania, 2 kwietnia 2005 roku Jan Paweł II zmarł w Watykanie.


Pisarstwo Jana Pawła II od samego początku przeniknięte było głęboką troską o jednostkę ludzką i jej godność. Zagadnienia etyki rozwijał zarówno w encyklikach i dokumentach papieskich, jak i książkach skierowanych do wszystkich wiernych. To od człowieka, jego potrzeb i jego słabości wychodził papież, gdy rozważał takie pojęcia jak: „historia”, „naród”, „ojczyzna”, „Europa”, „demokracja”, „postęp”, gdy pochylał się nad problemem zjednoczenia Europy. W książkach papieża znaleźć można głęboką zadumę nad istotą miłosierdzia Bożego, istotą miłości bliźniego i przebaczenia. Spuścizna Jana Pawła II jest niezwykle bogata „formalnie”, znajdziemy w niej pozycje teologiczno-socjologiczne, orędzia i homilie (np. te wygłaszane podczas pielgrzymek do Polski), listy (jak ten o tajemnicach Różańca), twórczość literacką (jak chociażby poezje czy Tryptyk rzymski) oraz bardzo osobistą w tonie opowieść Jana Pawła II o własnym życiu (Pamięć i tożsamość). Choć przyzwyczailiśmy się do bezpośredniości, prostoty wypowiedzi „naszego” papieża, niektóre z tych pozycji mogą sprawiać kłopoty – nie jest to pisarstwo łatwe, nie zawsze łatwe problemy porusza. A jednak to wciąż człowiek jest jego osią, człowiek, o którym Jan Paweł II mawiał, iż „jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi”.

Pod Kolonią, w Niemczech, św. Korduli, męczennicy. Miała być towarzyszką św. Urszuli. Widząc cierpienia innych, uciekła ponoć i ukryła się na jakimś stateczku, ale następnego dnia odzyskała odwagę i stanęła przed oprawcami. Jej imię do kalendarzy kolońskich wpisano dopiero w XII stuleciu. W sto lat później w oparciu o wskazówki jakiejś wizjonerki odkryto rzeko­mo jej relikwie. Translacji dokonał św. Albert Wielki.

W Kordobie, w Hiszpanii, męczennic Alodii i Nunili. Eulogiusz, który opisał ich męczeństwo, nazwał je „dwiema roz­kwitłymi różami". Były siostrami, zrodzonymi z chrześcijanki i muzułmanina. Gdy ten ostatni zmarł, oddano je na wychowanie rodzinom muzumańskim, które wywierały na nie rozmaite rodzaje presji. Nie odstąpiły jednak od wiary, wobec czego skazano je na ścięcie. Wyrok wykonano w r. 851.

W Fiesole, we Włoszech, św. Donata, biskupa. Obdarzo­no go przydomkiem Szkota, bo na półwysep Apeniński przywędro­wał z Irlandii. Pielgrzymował do Rzymu, gdy w toskańskim mia­steczku poszukiwano właśnie kandydata na biskupa. Obrano go ponoć wśród niezwykłych okoliczności. Rządził ponad czterdzieści lat. Był także świetnym nauczycielem, a na piśmie pozostawił wierszowany Żywot św. Brygidy z Kildare oraz poemat na cześć swej ojczyzny. Ułożył ponadto epitafium dla samego siebie. Zmarł około r. 875.

Różaniec

‘’Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen’’

Październik jest wyjątkowym miesiącem w szczególny sposób poświęconym modlitwie różańcowej. Różaniec jest modlitwą do Jezusa Chrystusa za pośrednictwem Maryi, w której rozważa się jej cnoty i obecność podczas misji Jezusa nawiązując do ważnych wydarzeń zaczerpniętych z Ewangelii. Różaniec może odmienić nasze życie zawsze wtedy, kiedy jesteśmy w potrzebie. Dzięki tej modlitwie możemy stawać się lepszymi, odważnie i radośnie iść przez życie i bardziej zbliżać się do Boga przez Jego Matkę. Zobaczmy zatem co jest treścią Różańca:

- część I dotyczy dogmatu wcielenia- Syn Boży stał się człowiekiem,

- część II to dogmat odkupienia- Syn Boży umarł za nasze grzechy na Krzyżu i w ten sposób uwolnił nas od kary za grzech,

- część III to dogmat o zbawieniu- przez swoją Mękę śmierć i zmartwychwstanie Jezus dał nam udział w życiu wiecznym,

- część IV, dodana przez Ojca Św. Jana Pawła II, to tzw. tajemnice światła, opowiadające o najważniejszych wydarzeniach z życia publicznego Jezusa Chrystusa.

Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Dokumenty
  Sakrament chrztu
  Sakrament Bierzmowania
  Sakrament małżeństwa
  Pogrzeb
LubiĘ to
Shoutbox
Musisz zalogować się, aby móc dodać wiadomość.

14-05-2014 12:35
... Szeroki uśmiechI czyż po takim zbiegu można nie czuć się prowadzoną przez Pana? Alleluja!

14-05-2014 12:32
...le, w tym MARTWYM bezruchu." Str. 95 Dlaczego nie można wszystkiego napisać W JEDNYM!!! Szok

14-05-2014 12:30
BO Z TEJ ŚMIERCI ŻYCIE TRYSKA. Jakże dziękuję za te słowa! Pośrednio zapewne o. Andrzejowi S. ;-) Bo pierwszy jest Jezus. Zanim ujrzałam w naszym kościele...

14-05-2014 12:17
c.d. ...ten napis - przeczytałam w książce R. Peyreta o Marcie Robin te słowa: "I intensywną moc życia, strumienie żywej wody: moc, radość, światło, nadprzyrodzony rozum, STRUMIEŃ ŻYCIA w tym cie

19-04-2014 21:31
Jezus Chrystus Prawdziwie Zmartwychwstał. Alleluja!

Losowe foto
Copyright © 2012
White_n_Light Theme by: Smokeman
Powered by PHP-Fusion copyright © 2002 - 2014 by Nick Jones.
Released as free software without warranties under GNU Affero GPL v3.
Wygenerowano w sekund: 0.04